อ่านหนังสือภาษาอังกฤษช่วยอะไร? สิ่งที่งานวิจัยสรุปได้ และทำไมหลายคนบอกว่าไม่ได้ผล
มีงานวิจัยจำนวนมากรายงานว่าการอ่านหนังสือภาษาอังกฤษปริมาณมาก (extensive reading) ได้ผลจริง ทักษะที่เชื่อกันว่าพัฒนาได้ง่ายที่สุดคือความเร็วในการอ่านและการอ่านจับใจความ ส่วนคำศัพท์ใหม่นั้นหนังสือหนึ่งเล่มจะทิ้งไว้ให้จำได้เพียงเล็กน้อย และทักษะการพูดก็พัฒนาได้ยากถ้าอ่านอย่างเดียว บทความนี้สรุปสิ่งที่งานวิจัยเชิงรวบรวมค้นพบ เทียบเหตุผลที่คนบอกว่า "อ่านไปก็ไม่ได้ผล" กับงานวิจัย และแนะนำวิธีวัดผลการอ่านของตัวเองเป็นตัวเลข

สรุปสาระสำคัญ
- งานวิเคราะห์อภิมานที่รวบรวมงานวิจัยเรื่องการอ่านปริมาณมาก รายงานว่ากลุ่มที่อ่านมากทำได้ดีกว่ากลุ่มที่ไม่ได้อ่าน โดยมีขนาดของผลระดับเล็กถึงปานกลาง
- ทักษะที่พัฒนาได้ง่ายคือความเร็วในการอ่านและการอ่านจับใจความ ส่วนคำศัพท์ หนังสือเล่มเดียวทิ้งไว้ให้จำได้น้อยมาก จึงต้องอ่านให้มาก
- ถ้าอยากพัฒนาการพูดและการเขียน เชื่อกันว่าต้องใช้เวลาฝึกอย่างอื่นนอกเหนือจากการอ่านด้วย
- ความรู้สึกว่า "ไม่ได้ผล" มักมาจากความคลาดเคลื่อน 5 ข้อ คือ ความคาดหวังเรื่องคำศัพท์ ความคาดหวังเรื่องการพูด ปริมาณที่อ่าน ความยากของหนังสือ และกิจกรรมหลังอ่าน
- ตรวจสอบผลได้โดยวัดจำนวนคำที่อ่านได้ต่อนาทีคู่กับความเข้าใจเนื้อหา เดือนละครั้ง
อ่านหนังสือภาษาอังกฤษช่วยอะไร? คำตอบจากงานวิจัยเชิงรวบรวม
การอ่านภาษาอังกฤษปริมาณมาก (extensive reading) มีงานวิจัยจำนวนมากรายงานว่าได้ผล ทักษะที่เชื่อกันว่าพัฒนาได้ง่ายเป็นพิเศษคือความเร็วในการอ่านภาษาอังกฤษ และความสามารถในการอ่านแล้วจับใจความได้ ในทางกลับกัน คำศัพท์ใหม่นั้นหนังสือหนึ่งเล่มทิ้งไว้ให้จำได้เพียงเล็กน้อย ส่วนการพูดและการเขียนเชื่อกันว่าพัฒนาได้ยากถ้าอ่านอย่างเดียว คนส่วนใหญ่ที่รู้สึกว่า "อ่านไปก็ไม่ได้ผล" ไม่ได้มีปัญหาที่ตัววิธีการ แต่มักมีจุดใดจุดหนึ่งใน 5 ข้อนี้ที่ไม่ตรงกับเงื่อนไขที่งานวิจัยพบว่าได้ผล ได้แก่ ความคาดหวังเรื่องคำศัพท์ ความคาดหวังเรื่องการพูด ปริมาณที่อ่าน ความยากของหนังสือ และกิจกรรมหลังอ่าน
บทความนี้อ่านงานวิจัย 2 ชิ้นที่รวบรวมงานวิจัยเรื่องการอ่านปริมาณมาก (เรียกว่า "การวิเคราะห์อภิมาน" หรือ meta-analysis คือการรวบรวมผลของงานวิจัยหลายชิ้นมาหาค่าเฉลี่ย) เพื่อแยกให้เห็นว่าการอ่านปริมาณมากช่วยทักษะไหน และช่วยทักษะไหนได้น้อย จากนั้นจะเทียบเหตุผลที่คนบอกว่า "ไม่ได้ผล" ทีละข้อกับงานวิจัย และสุดท้ายแนะนำวิธีตรวจสอบเป็นตัวเลขว่าการอ่านของคุณได้ผลหรือยัง วิธีเริ่มต้นและการเลือกหนังสือ สรุปไว้ในบทความวิธีเริ่มอ่านภาษาอังกฤษปริมาณมากแบบฟรี
สิ่งที่งานวิจัยเชิงรวบรวมค้นพบ
ทั่วโลกมีงานวิจัยเรื่องผลของการอ่านปริมาณมากอยู่หลายสิบชิ้น ผลของแต่ละชิ้นแตกต่างกันไปมาก ในที่นี้จึงดูงานวิจัย 2 ชิ้นที่รวบรวมงานวิจัยจำนวนมากมาหาค่าเฉลี่ย
| งานวิจัย | งานวิจัยที่รวบรวม | สิ่งที่พบ |
|---|---|---|
| Nakanishi (2015, TESOL Quarterly) | 34 ชิ้น ผู้เข้าร่วม 3,942 คน | กลุ่มที่อ่านปริมาณมากทำได้ดีกว่ากลุ่มที่ไม่ได้อ่าน ขนาดของผลอยู่ในระดับ "ปานกลาง" เมื่อเทียบก่อนและหลังอ่าน พัฒนาการยิ่งมากขึ้น ผลค่อนข้างสูงในผู้ที่อายุมากกว่า และในโครงการที่ทำต่อเนื่องนาน |
| Jeon และ Day (2016, Reading in a Foreign Language) | 49 ชิ้น (1980–2014) ผู้เข้าร่วม 5,919 คน | ขนาดของผลอยู่ในระดับ "เล็กถึงปานกลาง" คนที่อยู่ระดับกลางของกลุ่มที่อ่านปริมาณมาก อยู่สูงกว่า 70% ของกลุ่มที่ไม่ได้อ่าน ผู้ใหญ่ได้ผลมากกว่านักเรียนมัธยม และได้ผลมากกว่าเมื่อทำควบคู่กับกิจกรรมอื่นนอกจากการอ่าน |
งานวิจัยของ Jeon และ Day วิเคราะห์ใหม่ด้วยเงื่อนไขที่เข้มงวดขึ้น เพราะมองว่าการวิเคราะห์ของ Nakanishi ก่อนหน้านั้นมีงานวิจัยที่ไม่ตรงกับนิยามของการอ่านปริมาณมากปนอยู่ เช่น งานที่ให้ผู้เรียนอ่านข้อความยาวที่กำหนดไว้แล้วแทนที่จะเลือกหนังสือเอง ถึงอย่างนั้น ทิศทางใหญ่ก็ยังเหมือนเดิม คือกลุ่มที่อ่านปริมาณมากทำได้ดีกว่ากลุ่มที่เรียนการอ่านแบบละเอียด (แปลทีละประโยค) หรือเรียนการอ่านตามแบบเดิม
ถ้าอธิบาย "สูงกว่า 70%" ให้เห็นภาพง่ายๆ ก็คือ ถ้าให้คน 100 คนที่ไม่ได้อ่านปริมาณมากเข้าแถวเรียงกัน แล้วเอาคนที่อยู่ตรงกลางของกลุ่มที่อ่านปริมาณมากไปต่อแถว คนนั้นจะยืนอยู่ราวลำดับที่ 28 นับจากบนสุด ไม่ใช่ความเปลี่ยนแปลงแบบพลิกฟ้า แต่เป็นความต่างที่ยากจะบอกว่าบังเอิญ และพบซ้ำแล้วซ้ำอีก
งานวิจัยยังแยกดูด้วยว่าได้ผลกับทักษะไหน ในการวิเคราะห์ของ Jeon และ Day ผลต่อความเร็วในการอ่านมากที่สุด รองลงมาคือการอ่านจับใจความ และคำศัพท์ตามลำดับ
อย่างไรก็ตาม ตัวงานวิจัยเองระบุว่าความต่างระหว่าง 3 ทักษะนี้ไม่ชัดเจน และอาจเป็นเพราะงานวิจัยเรื่องความเร็วในการอ่านยังมีน้อย การตีความที่ตรงกับงานวิจัยต้นฉบับคือ "ได้ผลกับความเร็วในการอ่านได้ง่าย ได้ผลกับคำศัพท์ด้วย แต่น้อยกว่าทักษะอื่นเล็กน้อย"
แนวคิดเบื้องหลังการอ่านปริมาณมากคือ "สมมติฐานการอ่าน" (Reading Hypothesis) ที่นักภาษาศาสตร์ Krashen เสนอไว้ ตามชื่อบทความของเขาในปี 1989 แนวคิดนี้บอกว่าเราได้คำศัพท์และการสะกดคำมาจากการอ่าน แม้จะยังเป็นเพียงสมมติฐาน แต่งานวิจัยเชิงรวบรวม 2 ชิ้นข้างต้นแสดงให้เห็นจากค่าเฉลี่ยของงานวิจัยจำนวนมากว่า กลุ่มที่อ่านปริมาณมากพัฒนาได้มากกว่ากลุ่มที่ไม่ได้อ่าน
ทำไมหลายคนบอกว่าอ่านหนังสือภาษาอังกฤษแล้ว "ไม่ได้ผล" เทียบกับงานวิจัย
แม้จะมีรายงานว่าได้ผล แต่ก็มักได้ยินคนพูดว่า "อ่านเยอะไปก็ไม่ได้ผล" ต่อไปนี้คือเหตุผลที่พบบ่อย 5 ข้อ แต่ละข้อจับคู่กับสิ่งที่งานวิจัยพบและวิธีแก้ ข้อ 1 และ 2 คือความคลาดเคลื่อนเรื่องทักษะที่คาดหวังจากการอ่าน ส่วนข้อ 3–5 คือความคลาดเคลื่อนเรื่องเงื่อนไขของวิธีอ่าน
1. จำคำศัพท์ไม่ได้
ข้อนี้ตรงกับงานวิจัย Waring และ Takaki (2003) ให้ผู้เรียนภาษาอังกฤษในญี่ปุ่น 15 คนอ่านหนังสือง่ายๆ ที่เขียนด้วยคำพื้นฐาน 400 คำหนึ่งเล่ม แล้วตรวจว่าคำ 25 คำที่แทรกไว้ในหนังสือจะจำได้เท่าไร ผ่านไป 3 เดือน โดยเฉลี่ยจำได้ราว 1 คำจาก 25 คำ และคำที่เจอในหนังสือน้อยกว่า 8 ครั้ง พอผ่านไป 3 เดือนก็ไม่เหลือให้จำได้เลยสักคำ
แต่ข้อสรุปของงานวิจัยนี้ไม่ใช่ "การอ่านปริมาณมากไร้ประโยชน์" แต่คือ "หนังสือเล่มเดียวแทบไม่ทิ้งคำศัพท์ใหม่ไว้ให้ จึงต้องอ่านให้มาก" นอกจากนี้ งานวิจัยของ Pigada และ Schmitt (2006) ที่ติดตามผู้เรียนภาษาฝรั่งเศส 1 คนเป็นเวลา 1 เดือน พบว่าเมื่อวัดไม่เฉพาะความหมาย แต่รวมการสะกดและวิธีใช้ด้วย คำที่ตรวจสอบ 65% มีความรู้เพิ่มขึ้นไม่มากก็น้อย งานวิจัยชี้ว่าถ้าวัดแค่ความหมาย และไม่นับสภาพที่รู้แค่บางส่วน ก็มักประเมินพัฒนาการต่ำเกินจริง

วิธีแก้: ถ้าอยากเพิ่มคำศัพท์ ทางลัดคืออ่านหนังสือชุดเดียวกันหรือแนวเดียวกันต่อเนื่อง เพื่อให้เจอคำเดิมซ้ำหลายครั้ง ถ้ารู้ชัดว่าอยากจำคำไหน การฝึกเพิ่มด้วยสมุดคำศัพท์แยกต่างหากก็สอดคล้องกับแนวคิดของงานวิจัย (อธิบายในข้อ 2 ถัดไป)
2. พูดไม่ได้
ข้อนี้ก็เป็นความคลาดเคลื่อนเรื่องทักษะที่คาดหวังจากการอ่านเช่นกัน Nation (2007) ผู้มีชื่อเสียงด้านการวิจัยคำศัพท์ แบ่งการเรียนภาษาออกเป็น 4 เสาหลัก คือ "รับความหมาย (อ่าน ฟัง)" "ส่งความหมาย (พูด เขียน)" "ตั้งใจเรียนตัวภาษาเอง (ไวยากรณ์ การออกเสียง คำศัพท์)" และ "ฝึกใช้สิ่งที่รู้แล้วให้คล่องและเร็วขึ้น" และเสนอว่าควรให้เวลากับทั้ง 4 อย่างพอๆ กัน การอ่านปริมาณมากคือเสาหลักแรก
มีงานวิจัยที่พบว่าการอ่านปริมาณมากช่วยพัฒนาการเขียน แต่ถ้าจะพัฒนาการพูด ก็เป็นเรื่องธรรมชาติที่ต้องใช้เวลาพูดจริง ลองเพิ่มกิจกรรมเล็กๆ ที่ได้ใช้ภาษา เช่น เล่าเรื่องย่อของเรื่องที่อ่านภายใน 1 นาที หรือเขียนความรู้สึก 3 บรรทัด ภาษาอังกฤษที่อ่านมาก็จะถูกนำไปใช้จริง
3. อ่านมาหลายเดือนแล้วไม่เห็นเปลี่ยน
Jeon และ Day ระบุว่าผลของการอ่านปริมาณมากมักไม่ปรากฏให้เห็นทันที และต้องใช้เวลา เมื่อเทียบตามระยะเวลาของโครงการ ระหว่างโครงการที่สั้นกว่าครึ่งปี ครึ่งปีถึงราว 10 เดือน และนานกว่า 1 ปี ไม่พบความต่างที่ชัดเจน (งานวิจัยที่นานกว่า 1 ปีมีเพียง 4 ชิ้น) การวิเคราะห์ของ Nakanishi พบว่าโครงการที่ยาวได้ผลค่อนข้างมาก แต่ในการวิเคราะห์ของ Jeon และ Day ที่เงื่อนไขเข้มงวดกว่ากลับไม่พบความต่าง การดูว่าในช่วงเวลานั้นอ่านไปได้มากแค่ไหน จึงเป็นเบาะแสที่ดีกว่าการดูระยะเวลา
สำหรับเกณฑ์ปริมาณ มีงานวิจัยของ Beglar และ Hunt (2014) นักศึกษามหาวิทยาลัยในญี่ปุ่น 14 คนที่ความเร็วในการอ่านเพิ่มขึ้นมากที่สุดใน 1 ปี อ่านไปเฉลี่ยราว 209,000 คำ ("จำนวนคำมาตรฐาน" ที่นับ 6 ตัวอักษรเป็น 1 คำ) จากผลนี้ ผู้วิจัยทั้งสองเสนอปีละ 200,000 คำเป็นเกณฑ์ขั้นต่ำที่มีหลักฐานรองรับ คิดเป็นวันละราว 550 คำ ตัวเลข 100,000 คำและ 1,000,000 คำที่แนะนำในบทความวิธีเริ่มต้นเป็นเป้าหมายเพื่อให้อ่านต่อเนื่อง ส่วนปีละ 200,000 คำเป็นตัวเลขที่มาจากค่าเฉลี่ยของปริมาณที่นักศึกษาซึ่งอ่านได้เร็วขึ้นจริงอ่านไป สองตัวเลขนี้ต่างกันตรงนี้ ถ้าอ่านมาหลายเดือนแล้วไม่รู้สึกว่าเปลี่ยน ลองตรวจก่อนว่าปริมาณที่อ่านถึงเกณฑ์นี้หรือยัง
4. หนังสือยากเกินไป
ในงานวิจัยเดียวกันของ Beglar และ Hunt นักศึกษาที่พัฒนาได้อ่านหนังสือที่เขียนใหม่ให้ง่ายสำหรับผู้เรียนเป็นหลัก (หนังสืออ่านแบบแบ่งระดับ หรือ graded readers) และหนังสือประเภทนี้ช่วยเพิ่มความเร็วในการอ่านได้ดีกว่าหนังสือทั่วไปที่ไม่ได้เขียนใหม่ ข้อสรุปของงานวิจัยคือ สำหรับผู้เรียนที่ยังไม่ถึงระดับกลาง การอ่านหนังสือที่อ่านได้สบายๆ แม้จะต่ำกว่าระดับของตัวเอง เป็นวิธีที่ได้ผล
การอ่านแบบเปิดพจนานุกรมไปทีละนิดมีประโยชน์ในฐานะการอ่านแบบละเอียด แต่เป็นคนละเรื่องกับเงื่อนไขที่งานวิจัยเรื่องการอ่านปริมาณมากพบว่าได้ผล เกณฑ์ความง่ายของหนังสือแนะนำไว้ในบทความวิธีเริ่มอ่านภาษาอังกฤษปริมาณมากแบบฟรี
5. อ่านอย่างเดียวแล้วจบ
ในการวิเคราะห์ของ Jeon และ Day รูปแบบที่ผสมการอ่านปริมาณมากเข้าไปในทั้งหลักสูตรได้ผลมากที่สุด และรูปแบบที่แยกเป็นวิชาอ่านปริมาณมากอย่างเดียวได้ผลน้อยที่สุด (งานวิจัยเรื่องวิชาที่อ่านอย่างเดียวมีเพียง 1 ชิ้น จึงยังสรุปแน่ชัดไม่ได้) งานวิจัยระบุว่าการทำควบคู่กับกิจกรรมอย่างการฝึกคำศัพท์ การพูดคุยแลกเปลี่ยน หรือการนำเสนอ ให้ผลสูงกว่า
แม้จะอ่านคนเดียว ถ้าเพิ่ม "หลังอ่าน" อีกนิด เช่น เล่าเรื่องหนังสือที่อ่านให้ใครสักคนฟัง หรือจดสำนวนที่สะดุดใจไว้แล้วลองใช้ในวันถัดไป ภาษาอังกฤษที่อ่านมาก็จะติดตัวได้ง่ายขึ้น
ถ้าอยากเทียบเหตุผล 5 ข้อนี้กับตัวเอง ให้ไล่ตามลำดับดังนี้
ตรวจสอบเป็นตัวเลขว่าการอ่านของคุณได้ผลหรือยัง
"ความเร็วในการอ่าน" ซึ่งงานวิจัยพบว่าได้ผลค่อนข้างมาก เป็นตัวเลขที่มองไม่เห็นถ้าไม่วัดเอง จึงให้วัดจำนวนคำที่อ่านได้ใน 1 นาที คู่กับว่าเข้าใจเนื้อหาได้แค่ไหน เดือนละครั้ง วิธีจดจำนวนคำที่อ่านสะสม สรุปไว้ในบทความวิธีเริ่มต้น
ความเร็วในการอ่านไม่มีความหมาย ถ้ากวาดตาไปโดยไม่เข้าใจความหมาย ในงานวิจัยก็มีตัวอย่างที่วัดความเร็วพร้อมกับคอยดูไม่ให้ความเข้าใจเนื้อหาต่ำกว่า 70% (Shimono, 2018) ให้จดความเร็วและความเข้าใจเป็นคู่กันเสมอ
วิธีวัดมี 4 ขั้นตอน
- เลือกข้อความที่อ่านได้สบายและรู้จำนวนคำ 1 ชิ้น (เช่น 1 บทของหนังสืออ่านแบบแบ่งระดับ)
- อ่านในใจด้วยความเร็วปกติโดยไม่ออกเสียง แล้วจับเวลา
- คำนวณจำนวนคำต่อนาทีด้วย "จำนวนคำ ÷ จำนวนวินาที × 60"
- ตอบคำถามตรวจสอบความเข้าใจโดยไม่ดูข้อความ
ใช้ข้อความที่อ่านเป็นครั้งแรก อย่าย้อนกลับไปอ่านซ้ำมากเกินไป และอ่านตามแบบที่อ่านตามปกติ จับเวลาด้วยนาฬิกาจับเวลาในมือถือก็พอ ตัวอย่างเช่น ถ้าอ่าน 400 คำใน 3 นาที 20 วินาที (200 วินาที) ก็คือ 400 ÷ 200 × 60 = นาทีละ 120 คำ
หนังสืออ่านแบบแบ่งระดับบางเล่มมีคำถามแนบมาให้ ถ้าไม่มีก็ให้ AI ช่วยสร้างได้
ช่วยสร้างคำถามเพื่อตรวจสอบว่าผู้ที่อ่านข้อความภาษาอังกฤษด้านล่างนี้เข้าใจเนื้อหาหรือไม่ - คำถามเป็นภาษาอังกฤษ 5 ข้อ แต่ละข้อมี 4 ตัวเลือก - ถามเฉพาะสิ่งที่เขียนไว้ชัดเจนในข้อความ - ไม่สร้างคำถามที่ตอบได้ด้วยสามัญสำนึกโดยไม่ต้องอ่านข้อความ - รวมเฉลยไว้ท้ายสุดหลังคำถามทั้งหมด [ข้อความภาษาอังกฤษ] (วางข้อความที่อ่านไว้ตรงนี้)
ถ้าดูคำถามก่อน จะกลายเป็นการอ่านเพื่อหาคำตอบ จึงควรเปิดดูคำถามหลังอ่านจบ เพื่อให้สอดคล้องกับเกณฑ์ 70% ในงานวิจัย ในที่นี้ใช้เกณฑ์ตอบถูกตั้งแต่ 4 ใน 5 ข้อ (80%) ขึ้นไป
ไม่จำเป็นต้องวัดทุกวัน วัดเดือนละครั้งด้วยข้อความอื่นที่ยากพอๆ กัน แล้วจดความเร็วและความเข้าใจไว้คู่กัน
| เดือนที่วัด | จำนวนคำของข้อความ | เวลาที่ใช้ | จำนวนคำต่อนาที | คำถามตรวจสอบ | สิ่งที่บอกได้ |
|---|---|---|---|---|---|
| เดือนที่ 1 | 400 คำ | 200 วินาที | 120 คำ | 4 ใน 5 ข้อ | ใช้เป็นจุดเริ่มต้น |
| เดือนที่ 2 | 380 คำ | 175 วินาที | ราว 130 คำ | 5 ใน 5 ข้อ | ทั้งความเร็วและความเข้าใจเพิ่มขึ้น กำลังพัฒนา |
| เดือนที่ 3 | 420 คำ | 180 วินาที | 140 คำ | 3 ใน 5 ข้อ | เร็วขึ้นแต่เข้าใจน้อยลง ให้กลับไปเน้นความเข้าใจก่อนความเร็ว |
วันที่วัด: จำนวนคำของข้อความ: คำ เวลาที่ใช้: นาที วินาที (= วินาที) จำนวนคำต่อนาที: คำ (จำนวนคำ ÷ จำนวนวินาที × 60) คำถามตรวจสอบ: ตอบถูก ใน 5 ข้อ
ถ้าเหมือนเดือนที่ 3 ในตัวอย่าง คือเร็วขึ้นแต่เข้าใจน้อยลง แปลว่ากำลังมัวสนใจแต่การอ่านให้เร็วเกินไป ช่วงที่รักษาได้ทั้งความเร็วและความเข้าใจ คือช่วงที่กำลังพัฒนาจริงๆ
ถ้าจะอ่านให้ได้ปริมาณ ให้เลือกเรื่องที่ชวนให้อยากอ่านต่อ
สิ่งที่สรุปได้จากงานวิจัยคือ "ภาษาอังกฤษง่ายๆ อ่านให้เยอะ" และสิ่งที่ช่วยได้มากที่สุดอาจเป็นเรื่องที่ทำให้อยากพลิกอ่านหน้าต่อไป Original Novel (original-novel.com) ที่รวบรวมเรื่องที่สร้างด้วย AI ก็มีผลงานที่อ่านเนื้อเรื่องเป็นภาษาอังกฤษได้ แต่ละเรื่องแบ่งเป็นตอนๆ จึงอ่านต่อได้ทีละนิดทุกวัน
เรื่องที่ชวนให้อยากอ่านต่อ
ดูเพิ่ม เรื่องที่ชวนให้อยากอ่านต่อ ›ถ้าจะอ่านให้ได้ปริมาณ เริ่มจากเรื่องที่ทำให้อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรต่อไป ในหน้าค้นหาผลงาน คุณกรองหาเรื่องที่อ่านเป็นภาษาอังกฤษได้จากภาษาของเนื้อเรื่อง
แหล่งอ้างอิง (วันที่ตรวจสอบ)
- The effectiveness of ER on reading proficiency: A meta-analysisReading in a Foreign Language (Jeon & Day, 2016) / ภาษาอังกฤษ / ตรวจสอบเมื่อ 18/11/2026
- At what rate do learners learn and retain new vocabulary from reading a graded reader?Reading in a Foreign Language (Waring & Takaki, 2003) / ภาษาอังกฤษ / ตรวจสอบเมื่อ 18/11/2026
- Vocabulary acquisition from extensive reading: A case studyReading in a Foreign Language (Pigada & Schmitt, 2006) / ภาษาอังกฤษ / ตรวจสอบเมื่อ 18/11/2026
- Pleasure reading and reading rate gainsReading in a Foreign Language (Beglar & Hunt, 2014) / ภาษาอังกฤษ / ตรวจสอบเมื่อ 18/11/2026
- L2 reading fluency progression using timed reading and repeated oral readingReading in a Foreign Language (Shimono, 2018) / ภาษาอังกฤษ / ตรวจสอบเมื่อ 18/11/2026
คำถามที่พบบ่อย
การอ่านปริมาณมากได้ผลกับเด็กและนักเรียนมัธยมด้วยไหม?
มีรายงานว่าได้ผล แต่ในงานวิเคราะห์อภิมานของ Jeon และ Day (2016) ขนาดของผลสูงที่สุดในผู้ใหญ่ รองลงมาคือเด็ก และนักเรียนมัธยมตามลำดับ อย่างไรก็ตาม งานวิจัยเกี่ยวกับเด็กและนักเรียนมัธยมยังมีน้อย และตัวงานวิจัยเองก็ระบุว่าต้องศึกษาเพิ่มเติม สำหรับเหตุผลที่ผลในนักเรียนมัธยมค่อนข้างต่ำ งานวิจัยตั้งข้อสันนิษฐานว่านักเรียนอาจไม่ค่อยสนใจการอ่านที่ไม่ได้ส่งผลต่อคะแนนโดยตรง
อ่านหนังสือเล่มกระดาษ กับอ่านบนเว็บหรืออีบุ๊ก แบบไหนดีกว่ากัน?
ในการวิเคราะห์ของ Jeon และ Day (2016) การอ่านเรื่องบนเว็บให้ผลมากกว่าหนังสือเล่มกระดาษ แต่งานวิจัยเรื่องการอ่านบนเว็บมีเพียง 10 ชิ้น และส่วนใหญ่ศึกษาผู้ใหญ่ซึ่งเป็นกลุ่มที่ได้ผลมากอยู่แล้ว งานวิจัยจึงเตือนให้ตีความอย่างระมัดระวัง เมื่อยังไม่มีข้อสรุปว่าแบบไหนดีกว่า ก็เลือกแบบที่อ่านต่อเนื่องได้ง่ายกว่าได้เลย
การอ่านปริมาณมากกับการอ่านแบบละเอียด (แปลทีละประโยค) แบบไหนช่วยภาษาอังกฤษได้มากกว่า?
งานวิเคราะห์อภิมานรายงานว่ากลุ่มที่อ่านปริมาณมากทำได้ดีกว่ากลุ่มที่เรียนการอ่านแบบละเอียดหรือเรียนการอ่านตามแบบเดิม อย่างไรก็ตาม เชื่อกันว่าเวลาที่ตั้งใจเรียนไวยากรณ์และคำศัพท์ก็ขาดไม่ได้ในการเรียนภาษา จึงไม่จำเป็นต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง วิธีที่ใช้ได้จริงคือ อ่านแบบละเอียดกับข้อความยาก และอ่านปริมาณมากกับข้อความง่าย



